Je kunt alles over drijven, waarheid als een koe.

Door het wat frisse weer voelde ik me gisteravond al niet echt fris. Blijkt dat ook de griepprik dit jaar weer goed werkt, je krijgt er altijd een griepje van ☹ De borrel heeft enigszins geholpen, net als het extra dekbed 😮 ,want vanochtend gaat het weer redelijk. Een groot voordeel van de wat killere periode is dat onze tocht van vandaag alleszins nut heeft. Hoe kouder, hoe beter. Want dan komen ze in groten getale, de manatees, naar Blue Springs State Park, een kilometer of 100 ten noorden van hier. Uiteraard maken we eerst nog een tussenstop in DeBary, voor onze vaste koffieMac, ook deze keer met een speciaal feestcakeje. Als we aankomen bij het State Park zien we wat de (relatieve) kou voor invloed heeft.

Meer dan 500 vandaag, 300 meer dan vorige week (van horen zeggen), dus we hebben zat te kijken. En te fotograferen, al moet je geen spectaculaire dingen verwachten van de logge knuffelbeesten. Maar het blijft wel mooi om te zien, en ze hebben het park mooi ingericht zodat iedereen ruim de kans krijgt om ze te bewonderen. En natuurlijk ook de rest van het wilde leven in het park. Alleen de alligators willen niet erg bijten vandaag, zeker te koud 😊 Ook voor deze fotoreportage maak ik maar een aparte pagina aan. Dan kunnen de liefhebbers (zoals voor alle fotopagina’s geldt) de foto’s op het gemak bekijken, en hoeven de niet-liefhebbers het niet aan te zien.

Het is perfect weer voor ‘a walk in the park’, beetje fris, strak zonnetje en iedere dollar van de zes van de entree meer dan waard. Op een gegeven moment heb je wel genoeg zeekoeien gezien. Volgens een Amerikaanse dame waren het er maar 507 in plaats van de vermelde 508, dus wilde ze haar geld terug 😀 Wij gaan in ieder geval wel terug. En wat we ook terugkrijgen is antwoord van Bahama Breeze. Zat ik Zondag nog te pochen over dit restaurant, waren we toch genoodzaakt een soort van klacht in te dienen. Ze hadden namelijk een min of meer extra Wintermenu, en daar stonden een paar dingen op die ons wel aanstonden. O.a. de cocktails, waarbij de ober eerst even aan de barkeeper moest vragen of die “konden”. Die kon ze niet maken. No Sweat, dan maar een Painkiller. In tegenstelling tot onze gewoonte wilden we wel een voorgerecht, de (zeg maar) kipsaté om te delen, al was de naam vele malen exotischer. Ook dit was niet aanwezig, dus beetje meer geïrriteerd. Dan maar het heerlijk lokkende hoofdgerecht van dit speciale menu. Ach, wat jammer nou, is waarschijnlijk op. Beetje meer geïrriteerd dan maar; doe dan de rest van die winterkaart maar. Blijkt er helemaal niks van te krijgen, gewoon omdat ze de zooi niet in huis hebben gehaald. Vandaar de klacht, via Facebook en Messenger uiteraard, want ter plaatse was het excuus dat we bij de manager moesten zijn, een dame die ons handig, dat moet gezegd, wist te ontwijken.

Het eten, en drinken, was zoals altijd goed hoor, maar we vonden het een slechte service, reclame te maken (ook met spandoeken buiten) voor iets wat je helemaal niet verkoopt. Het management boven de manager vond dit ook, en nu hebben we een tegoedbon van 25 dollar. Moeten we er nog maar een keer heen, van het nieuwe Wintermenu bestellen😊 Nu hadden we wat extra uit te geven, dus op naar de Florida Mall voor wat geheimpjes van Victoria, check; afgevinkt. Volgende stop; Premium Outlets I-Drive, waar een favoriete winkel van Marion, Bass, ondertussen verdwenen is. En wij dus ook maar verdwijnen, een halve kilometer verder, naar Tommy, een andere favoriet. Daar wordt diverse malen “geslaagd” geroepen, en zo is iedereen blij.

Bedoeling was om aansluitend, want toch in de buurt, bij Tu Tu Tango de maaltijd te gebruiken, maar mijn conditie was weer zover opgebrand dat de voorkeur naar huiswaarts ging. En vlak bij huis pakken we de maaltijd op. Een gezonde deze keer, van Panera Bread, met uiteraard een kippensoep voor de man die onder het weer zit. En het is waar, je knapt er (iets) van op, dus het tikwerk van dit en het vorige verslag is veiliggesteld. Alles voor de lezers, toch 😉

Morgen is weer een HE-LE-MAAL NIETS dag, behalve dan dat ik bezig ga met de 2 fotoseries die er dan hopelijk morgen opstaan. Of dat lukt, wie zal het zeggen. Ik zeg niks.

2 gedachten over “Je kunt alles over drijven, waarheid als een koe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s